Dorota Segda

Ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie, gdzie obecnie wykłada jako profesor. Od roku 1987 pozostaje związana ze Starym Teatrem im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, w latach 1997-2000 była też aktorką Teatru Narodowego w Warszawie. W dotychczasowym dorobku ma blisko pięćdziesiąt ról na scenie teatralnej i czterdzieści w Teatrze Telewizji. Na deskach scenicznych zagrała m.in. Salomeę w Śnie srebrnym Salomei Juliusza Słowackiego (1993) oraz Małgorzatę w Fauście Johanna Wolfganga Goethego (1997) w reżyserii Jerzego Jarockiego (za obie te role otrzymała przyznane przez miesięcznik „Teatr” Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza), Mańkę w Ślubie Witolda Gombrowicza w reżyserii Jarockiego (1991), Ofelię w Hamlecie Williama Shakespeare’a (1989) i Pannę Młodą w Weselu Stanisława Wyspiańskiego (1991) w reżyserii Andrzeja Wajdy oraz Księżnę Joannę w Nocy listopadowej (1997), Joasa w Sędziach (1999) i Rachelę w Weselu (2000), dramatach Wyspiańskiego w reżyserii Jerzego Grzegorzewskiego. W Teatrze Telewizji zagrała m.in. tytułowe role w Marii Stuart Friedricha Schillera w reżyserii Roberta Glińskiego (1995) i w Krolowej Krystynie Augusta Strindberga w reżyserii Piotra Mikuckiego (1996), a także Sonię w Płatonowie Antona Czechowa w reżyserii Andrzeja Domalika (1992), Sonię w Wujaszku Wani Czechowa w reżyserii Kazimierza Kutza (1995) i Kamę Stern w Zazdrości Esther Vilar w reżyserii Krystyny Jandy (2001). W dorobku ma też wiele ról filmowych, m.in. tytułową Faustynę w filmie Jerzego Łukaszewicza (1994, Główna Nagroda Aktorska III Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Rydze) i Ewę w filmie Tato Macieja Ślesickiego (1995, Nagroda „Złota Kaczka” tygodnika „Film”). Jej ważniejsze role w serialach telewizyjnych to Agata Kwiecińska w Na dobre i na złe, Barbara w Klinice samotnych serc, Danuta w Barwach szczęścia i Lola w Ludziach Chudego. Laureatka – poza wymienionymi – m.in. Nagrody Festiwalu Sztuki Aktorskiej w Kaliszu (1989), Nagrody im. Stanisława Wyspiańskiego (1989), dwukrotnie Nagrody Festiwalu Klasyki Polskiej w Opolu (1994, 2001) oraz Nagrody im. Zbigniewa Cybulskiego (1995). W roku 2011 została laureatką Nagrody Miasta Krakowa, której wręczenie zaplanowano w dniu premiery Po drodze do Madison (ma nadzieję, że wybaczyli jej tam nieobecność…).