Andrzej Szopa

Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi (1977). Był aktorem Teatru Polskiego we Wrocławiu (1977-1987), gdzie zagrał m.in. Onka w Garbusie Sławomira Mrożka w reżyserii Wiesława Górskiego (1981), Księdza w Weselu Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Igora Przegrodzkiego (1981), Kleona w Peryklesie Williama Shakespeare’a w reżyserii Henryka Tomaszewskiego (1983) czy Generała w Balkonie Jeana Geneta w reżyserii Tadeusza Minca (1987). W latach 1987-1997 przebywał w Chicago, utrzymując żywy kontakt z Polonią amerykańską, m.in. z Feliksem Ref-Renem Konarskim, autorem słów pieśni Czerwone maki na Monte Cassino. Stworzył kilka przedstawień teatralnych, zrealizowanych m.in. na podstawie powieści Ania z Zielonego Wzgórza Lucy Maud Montgomery oraz komedii Romanca Jacka Chmielnika. Przez dziesięć lat był realizatorem audycji radiowej Pół żartem pół serio w stacji WPNA 1490 AM-Chicago. Po powrocie do kraju związał się z Teatrem Polskim we Wrocławiu. Zagrał tam m.in. w Damie z jednorożcem Hermanna Brocha w reżyserii Krystiana Lupy (1997) oraz we Wszystko w rodzinie Ray’a Cooney’a w reżyserii Marcina Sławińskiego (1997). Występował gościnnie w warszawskim Teatrze Komedia, grając w wyreżyserowanych przez Jerzego Bończaka sztukach Johna Chapmana i Dave Freemana Prywatna klinika (2000), Edwarda Taylora Stosunki na szczycie (2001) oraz Erica Chappellego Węże (2005). W Teatrze Telewizji zagrał rolę Silbersteina w Cudzie purymowym Izabelli Cywińskiej (2000), wystąpił w duńskim filmie Czarna Madonna Lasse Spang Olsena (2007), zagrał też rolę Majora Bielskiego w Bitwie warszawskiej 1920 Jerzego Hoffmana (2011). Od 1988 roku jest etatowym aktorem Teatru Kwadrat w Warszawie.